Main content

Tρίτη 28 Ιουλίου,  μιάμιση το μεσημέρι, καύσωνας. Στο  Πεδίο του Άρεως, σε ένα πρόχειρο  καταυλισμό εκατοντάδων Σύρων και Αφγανών προσφύγων.

Πήγα επειδή όσα ήξερα ήταν από πρόχειρα, επιπόλαια ρεπορτάζ που αναζητούν λεζάντες, επιγραφές, συνθήματα και ξεχνούν την ουσία προς όφελος μιας εικόνας με πεινασμένα προσφυγόπουλα

Θέλαμε καλύτερο σχεδιασμό, καλύτερη υγειονομική αντιμετώπιση στο Υπουργείο Υγείας.  Χρειαζόμασταν καθαρή εικόνα, από κοντά, όχι μέσα από πρόχειρα τηλεοπτικά ρεπορτάζ , όχι μέσα από ανακοινώσεις διάφορων ΜΚΟ.

Θέλαμε άμεση επαφή  με τους ίδιους και με τους εκπροσώπους των οργανωμένων κοινοτήτων τους στην Ελλάδα.

Περίεργα πράγματα. «Είστε οι πρώτοι που ήρθατε εδώ σήμερα από όλα τα Υπουργεία και την Κυβέρνηση»… μας λέει ο Χαράς, μεταφραστής και διοικητικό στέλεχος της κοινότητας των Αφγανών.

Αμηχανία. Συνειδητοποιούν ότι ένας νεαρός τυφλός μόνο πήγε  κοντά τους. Στην Ελλάδα. Των συσσιτίων. Δεν έπρεπε να είναι έτσι. Αλλά και…γιατί όχι; Παίρνουν άραγε δύναμη από τη δική μου παρουσία ;  Δεν προλαβαίνω καν να το σκεφτώ. Διαπιστώνω και πάλι ότι σαν χώρα,  ποτέ δεν είχαμε οργανωμένη μεταναστευτική πολιτική.

Οι αρμόδιοι δεν διαπιστώνουν το πρόβλημα ιδίοις όμμασι. Αρκούνται σε  φωτογραφίες και περιγραφές. Τα δικά μου αναποτελεσματικά μάτια επαρκούν;  Όχι.

Και τώρα… ξέρω.

Όποιος θέλει να βοηθήσει, οι άμεσες ανάγκες είναι για παυσίπονα, φάρμακα κατά της διάρροιας και του εμετού, νερά εμφιαλωμένα, πάνες για μωρά, σαμπουάν, σαπούνια, απορρυπαντικά, γάντια μιας χρήσεως…

Όχι φωτογραφίες. Ούτε εντυπωσιακές λεζάντες. Και μην ξεχνάτε. Δεν ήρθαν για να μείνουν. Για να ζήσουν ήρθαν.

 

pedion areos 1 pedion areos 2 pedion areos 4 1

 

pedion areos 4 2 pedion areos 5