Main content

Ο Κ.Μητσοτάκης και οι κοινωνικοί εταίροι

Του Βαγγέλη Αυγουλά

Η επίσκεψη των κοινωνικών εταίρων (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕ και ΣΕΤΕ) στον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης – και εν όψει Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και με τις διαδικασίες για το μετασχηματισμό της Κεντροαριστεράς σε πλήρη εξέλιξη με τις υποψηφιότητες για την προεδρία του «νέου» κόμματος να πληθαίνουν από μέρα σε μέρα- δημιούργησαν ένα νέο , παλαιάς κοπής βέβαια αλλά νέο ως προς τη σύσταση και σύνθεσή του-  πλαφόν αιτημάτων και «απαιτήσεων» που τίθεται υπ΄ όψη του πρωθυπουργού, με τη «έγκριση»  πλέον και του κ. Μητσοτάκη.

Και μπορεί τα περισσότερα απ΄ όσα εμφανίζονται στον άτυπο χάρτη προαπαιτούμενων για τη δημιουργία ευρύτερου κλίματος εμπιστοσύνης να έχουν αρκετές φορές τεθεί από τον κ. Μητσοτάκη σε αγορεύσεις και παρεμβάσεις του στη Βουλή και σε ομιλίες του αλλά και από τα στελέχη των  Κοινωνικών Εταίρων , κυρίως σε τηλεοπτικές τους εμφανίσεις  αλλά είναι η πρώτη φορά που  ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕ και ΣΕΤΕ διατυπώνουν ολοκληρωμένη λίστα προαπαιτούμενων παρουσία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης χωρίς «ναι μεν αλλά».

Σύμφωνα με πηγές της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα τις νέες δουλειές, επισημαίνοντας πως η ανάπτυξη και οι θέσεις εργασίας θα έρθουν μέσα από τον ιδιωτικό τομέα και τις ιδιωτικές επενδύσεις. Παράλληλα τόνισε, ότι αυτές οι δουλειές δεν μπορεί να είναι με μισθούς των 360 ευρώ και την ελαστική απασχόληση που έχει επιβάλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά «με μισθούς αντίστοιχους της ποιότητας του εργατικού δυναμικού». Και στη συζήτηση που ακολούθησε, οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων , γενικά ο εμπορικός κόσμος έθεσαν στον πρόεδρο της ΝΔ τα «Τρία χρωστούμενα του πρωθυπουργού»  προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, από τις περσινές εξαγγελίες του στη ΔΕΘ και τα οποία δεν υλοποιήθηκαν. Ο εμπορικός κόσμος αντί νέων αιτημάτων, επανέφερε ως εκκρεμή προαπαιτούμενα τις ανεκπλήρωτες κυβερνητικές εξαγγελίες στο βήμα της περσινής ΔΕΘ.

Σε υπόμνημά τους τονίζουν:

«Ενόψει των κυβερνητικών εξαγγελιών της ΔΕΘ, συνεχίζουμε ως ΕΣΕΕ να διεκδικούμε τις τρεις βραχυπρόθεσμες προτάσεις μας, που θα τις καταθέσουμε εκ νέου στην πολιτική ηγεσία της χώρας και των οποίων η αποδοχή, δυστυχώς, δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα από τους Υπουργούς και από τους «θεσμούς».Θεωρούμε υποχρέωσή μας προς όλους τους συναδέλφους μας να τις επαναφέρουμε στον δημόσιο διάλογο και σκοπεύουμε να επιμείνουμε προς αυτή την κατεύθυνση καθώς αντιλαμβανόμαστε αυτές τις προτάσεις ως τα τρία προαπαιτούμενα των ΜμΕ για την επιβίωσή τους».

Και ποιες είναι οι τρεις «οφειλές»;

1.Δημιουργία ακατάσχετου λογαριασμού. Η θεσμοθέτηση και λειτουργία ενός ειδικού «ακατάσχετου» αλλά, ουσιαστικά, «τροφοδότη λογαριασμού» δημοσίου και λειτουργικών εξόδων της επιχείρησης. Ένας τρεχούμενος επιχειρηματικός λογαριασμός ο οποίος θα μπορεί, ακόμη και μετά την εντολή δέσμευσης, να τροφοδοτεί τις βασικές λειτουργίες της επιχείρησης με πάγιες τραπεζικές εντολές (πληρωμές: μισθοδοσίας, οφειλών προς το δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, λογαριασμών ΔΕΚΟ, ενοικίων και προμηθευτών).

2.Πάγωμα ληξιπρόθεσμων οφειλών στον ΟΑΕΕ. Και μιλούσαν για τις οφειλές εργοδοτών στον ΟΑΕΕ και στη μετατροπή της οφειλής σε χρόνο με αποποίηση ασφαλιστικού χρόνου. Η υποχρέωση απρόσκοπτης καταβολής των τρεχουσών εισφορών σύμφωνα με το νέο απαιτητικό σύστημα ασφαλιστικής φορολογίας που ισχύει από 1/1/17 θα επιβαρυνθεί κατά 18% από 1/1/18, αφού πλέον οι ασφαλιστικές εισφορές δεν θα υπολογίζονται ως δαπάνες.

3.Περιορισμός της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αφού η εμπειρία των χρόνων της κρίσης μας δείχνει ότι είναι αιτία πολλών δεινών στην πραγματική οικονομία και ο βασικός λόγος της φορο-αποφυγής και της φορο-αδυναμίας, με αποτέλεσμα τη διαρκή αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.Η μείωση των φορολογικών συντελεστών των επιχειρήσεων και των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων επιβάλλεται να εφαρμοστεί νωρίτερα από τα αντίμετρα του 2019.

Χωρίς να είμαι ειδικός, βρίσκω  αρκετή ταύτιση ανάμεσα στις «Τρεις Οφειλές» που ανέφεραν οι Κοινωνικοί Εταίροι και όσα είχε αναφέρει μιλώντας τους λίγο νωρίτερα ο κ. Μητσοτάκης για τις μεταρρυθμίσεις που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να προσελκύσει επενδύσεις και να επιστρέψει σε βιώσιμο κύκλο ανάπτυξης. Ανάμεσα σε άλλα, ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί απαραίτητα :

- Τη μείωση του φορολογικού κόστους και του κόστους εισφορών που επιβαρύνει την εργασία.

- Μια συνολική φορολογική μεταρρύθμιση που θα διευκολύνει το επιχειρείν και θα προάγει τη διαφάνεια.

- Τη βαθιά μετάλλαξη του κράτους, ώστε να εξυπηρετεί τον πολίτη και να στηρίζει την επιχειρηματικότητα, με αλλαγή πρακτικής και νοοτροπίας στην αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων.

- Την «επιθετική» προώθηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και

-  Τη βελτίωση της στόχευσης και της αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων.

Εν ολίγοις, εγώ είδα μια περίπου αυτόματοποιημένη, έμμεση «διαμεσολάβηση» των κοινωνικών εταίρων προς την κατεύθυνση μιας πιο «πολιτισμένης» ατμόσφαιρας, σε αντίστιξη με το …πολεμικό κλίμα του Κοινοβουλίου και των ανακοινώσεων.

Ίσως λοιπόν, να είμαστε πιο έτοιμοι, ευρύτερα κοινωνικά και όχι πυροτεχνηματικά κοινοβουλευτικά, να ξαναθέσουμε επί τάπητος, το θέμα της Εθνικής Συναίνεσης για το καλό της χώρας μας και των παιδιών μας, σε κάποια θέματα και αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που θα συμφωνηθεί ότι αποτελούν τον πυρήνα μιας ευρύτερης και διαχρονικής κοινωνικής προστασίας.